ในหลวงรัชกาลที่ 9 มีพระราชดำรัสต่อศาลยุติธรรม "ผู้พิพากษา"ต้องดี ซื่อสัตย์ในความยุติธรรมในหลายวาระหลายโอกาส พระองค์ทรงเข้าพระทัยของคำว่า ยุติธรรม อย่างลึกซึ้ง พระราชดำรัสแก่คณะผู้พิพากษาที่เข้าเฝ้าฯถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2537
“ความยุติธรรมของคนหนึ่ง อาจเป็นความอยุติธรรมของคนอื่น เพราะว่าคนต้องมีผลประโยชน์ ฉะนั้นก็ต้องมีใครที่ตัดสิน บอกว่าควรจะทำหรือไม่ควรทำ อันนี้เป็นหน้าที่ของผู้พิพากษาโดยตรง โดยเฉพาะผู้พิพากษาที่ทำงานในศาลพิพากษาคดีต่าง ๆ ทุกชนิด ก็จะต้องหาทางที่จะให้เป็นความยุติธรรม คือปรองดองให้ดีที่สุด ไม่ให้การเอารัดเอาเปรียบเกิดขึ้น ไม่ให้ความอยุติธรรมเกิดขึ้นเป็นงานที่ยากลำบาก เพราะว่านิสัยคนก็อยู่ที่ว่า จะต้องเอาเปรียบให้มากที่สุด แม้จะเป็นงานที่สุจริต เช่น การค้าขาย ก็ย่อมต้องการมีการได้เปรียบมากที่สุด คนขายก็ต้องราคาที่สูงที่สุด ผู้ที่ซื้อก็ต้องการราคาที่ต่ำที่สุด เพราะไม่อยากเสียเงินเสียทองมากกว่าที่ควร...”
หน้าที่ผู้พิพากษา ด้านที่หนึ่งซึ่งเรียกว่าในงานของตนในโรงในศาล ข้อที่สองนอกโรงนอกศาล ทั้งในและนอกศาลก็จะต้องรักษาที่จะเรียกภาษาสมัยใหม่ว่า “ภาพพจน์ของความยุติธรรมของผู้พิพากษา” ข้อนี้เป็นสิ่งสำคัญมาก ถ้าหากภาพพจน์ของผู้พิพากษาของกระบวน การยุติธรรมที่ดี ก็ทำให้บ้านเมืองมีความสงบเรียบร้อยได้ขึ้นมาก และทำให้ผู้ที่เป็นผู้พิพากษามีโอกาสที่จะทำหน้าที่เพื่อบ้านเมืองเรียกว่าโดยตรง
... หน้าที่หรือด้านที่สองของหน้าที่ของผู้พิพากษานี้จึงเป็นหน้าที่สำคัญ และปฏิบัติต้องระมัดระวัง ต้องไม่มีการเผลอสติหรือเผอเรอ...ต้องปราศจากอคติตลอด 24 ชั่วโมง ถ้าอยากเป็นผู้พิพากษาที่ดี และถ้าอยากจะทำประโยชน์ต่อส่วนรวมเต็มที่ รวมทั้งทำประโยชน์แก่ตนเอง เพราะว่าจะทำให้ชื่อเสียงเป็นที่นิยม และเป็นผู้ที่ไว้วางใจของคนทั่วไปทั้งผู้ใหญ่ทั้งผู้น้อย ทั้งทุก ๆ ฝ่ายทุกคนทั้งไทยทั้งเทศจะนับถือตัวผู้พิพากษาที่มีความยุติธรรม มีความฉลาดและวางตัวดี ในการวางตัวของภาพพจน์ผู้พิพากษานี้เป็นสิ่งที่ยาก เพราะจะต้องวางตัวให้เป็นผู้ใหญ่ที่แท้ เป็นที่พึ่งของผู้อื่นได้ทุกเมื่อ ...
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้ตรัสถึงคุณลักษณะของผู้พิพากษาที่จะปฏิบัติงานที่ดีไว้หลายประการ อาทิ ผู้พิพากษานั้นจะต้องประกอบไปด้วย ความซื่อสัตย์สุจริต ด้วยความเข้มแข็ง และด้วยความแน่วแน่ที่จะทำให้มีความยุติธรรมเกิดขึ้นในบ้านเมือง ผู้พิพากษาเป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรม ผู้พิพากษาต้องมีความน่าเชื่อถือและเคารพศรัทธา ผู้พิพากษาต้องวางตนให้เหมาะสม ผู้พิพากษาต้องรักษาความยุติธรรม.